Intermetalocean
W czerwcu 1989 roku „ Kopernik” rozpoczął kolejny badawczy rejs w ramach realizacji programu „Intermetalocean”. Rejs ten zaplanowano na 159 dni, natomiast trasa jego prowadziła szlakiem Atlantyckim, na krzyż kanał Panamski.
Na Pacyfiku nastąpiło poszukiwanie złóż rzadkich metali w ramach badań „Intermetalocean” i 20 czerwca 1989 r. okręt skierował się na wody Pacyfiku, spośród zadaniem poszukiwania złóż rzadkich metali – tzw. konkrecji, które mogą sterczeć się potem głównym źródłem pozyskiwania takich metali jak: nikiel, kobalt i molibden, których złoża lądowe ulegną wyczerpaniu za kilkanaście owo znaczy kilkadziesiąt lat. Okrętem dowodził więc kapitan marynarki mgr inż. Mariusz Kalinowski. Polska, w uznaniu zasług na polu badań geofizycznych w tym rejonie obdarowana została działką na Oceanie Spokojnym. Mamy w tym miejscu prawo aż do eksploatacji złóż konkrecji żelazo-manganowej położonych na głębokości 3-4 tysięcy metrów. ten wymagający zadaniowo rejs wymagał od dowódcy okrętu, oficerów i wszystkich marynarzy jako i biorących wkład w rejsie pracowników fizycznych, odporności i poświęcenia. temperatura nie spadała w czasie pobytu na Pacyfiku przy 27 stopni Celsjusza, zaś temperatura wody utrzymywała się w obrębie 29 stopni Celsjusza, wilgoć powietrza sięgała 94 procent. wpływ tych elementów na organizm i postawa załogi przypadkiem zdawać sobie sprawę tylko ten, któremu przyszło w takich warunkach pracować. Trwający zupełnie 159 dni rejs , w którym przebyto 33 611,4 Mm, powinno się uznać za wielce udany, akuratnie wpisał się mąż w historię wspaniałych dokonań Marynarki Wojennej RP.
Okręt „Kopernik” został wyposażony w specjalistyczny, zogniskowany sprzęt elektronowy w szczególności produkcji USA. także sprzęt maszynowy pochodził spośród USA, Szwecji i Norwegii. Końcowe akcesoria okrętu wykonano w Norwegii w porcie Sandefiord. W składnica wyposażenia nawigacyjnego i hydrograficznego wchodziły: dwukanałowy, zogniskowany struktura nawigacji satelitarnej Transit firmy Magnavox, składający się spośród odbiornika satelitarnego MX–702A, komputera HP-2100A, logu dopplerowskiego (sonar dopplerowski MX 600), plotera wykreślającego aktualną drogę statku, dalekopisu oraz monitora tak potrzebnego oficerowi pełniącemu wachtę nawigacyjną aż do bezpośredniej, wizualnej kontroli pozycji, kursu i miły okrętu, sternikowi spośród kolei pozwalał na utrzymanie statku na zadanym kursie. Na okręcie zainstalowany był żyrokompas „KURS-4”, dwójka kompasy magnetyczne MKM oraz nasycony struktura elektronicznej rejestracji danych manewrowych. przytoczony urządzenie mechaniczne licząca HP-2100A schematyczny był aż do zbierania informacji spośród odbiornika i urządzeń zewnętrznych, współpracował systemem geofizycznym DES-IV, magnetometrem G- 801 i echosondami Simrad EK-15 i EK-50 oraz sonarem nawigacyjnym SK-3. Zainstalowane echosondy zapewniały uzyskanie charakterystyki ukształtowania artretyzm morskiego. teleks służył aż do rejestracji danych nawigacyjnych oraz aż do komunikacji pomiędzy operatorem natomiast komputerem. na przestrzeni badań na obszarze Morza Bałtyckiego celem uzyskania największej dokładności określania pozycji wykorzystywano radionawigacyjny struktura bliskiego i średniego zasięgu Hi-Fix . Na okręcie zainstalowany był także struktura nawigacyjny Loran C. akcesoria mechaniczne to: - struktura sprężarek powietrza niskiego i wysokiego ciśnienia o olbrzymiej wydajności. Sprężone powietrze dostarczane było aż do holowanych platform spośród „armatami powietrznymi”, służyło aż do eksplozji wzbudzających efekty sejsmiczne w dennych warstwach morza aż do kilku tysięcy metrów głębokości, eksplozje miały położenie co 8 sekund, - struktura „armat powietrznych” stanowiły dubel platformy holowane oraz dwójka dźwigi służące aż do opuszczania i podnoszenia platform, - struktura rejestracyjny owo tzw. sznur elektryczny pomiarowy holowany na głębokości od 5 aż do 10 m i o długości 2000 m. sznur elektryczny pomiarowy owo wybitnie złożony struktura elektronowy hydrofonów umieszczonych wewnątrz przewodu – obudowy wypełnionej specjalnym płynem naftowym (wyjątkowo cenny element wyposażenia). sterowanie kablem i utrzymanie kabla na żądanej głębokości zanurzenia wykonywały urządzenia sterów głębokości ustawione w odstępach co 50 m na holowanym kablu oraz odpowiednio zmierzona równy płynu ( nafty) w obudowie kabla. stosunki rejestracyjne, sterowanie i kontrola pracy urządzeń. Wszystkie urządzenia kontrolne umieszczono w specjalnym pomieszczeniu. przeważający punkt kierowania systemem, kontrola pracy poszczególnych urządzeń i kompleksowa kontrola pomiarów i rejestracji wyników, owo zespoły układów zapisujące wyniki na taśmach magnetycznych. kierowanie okrętem i całością prac zapewniał mostek nawigacyjny wspólnie spośród pełniącymi w tym miejscu wachtę oficerami, wyposażony w urządzenia satelitarne i monitory, zezwalające na utrzymanie i prowadzeniu okrętu na zaplanowanym profilu pomiarowym. przeważający punkt kierowania i mostek nawigacyjny współpracują na sposób ciągły.